Biała gorączka na podjeździe!:Dlaczego Twój polbruk wygląda jak po nalocie solnym?

Wykwity wapniowe to zmora każdego właściciela domu, który marzył o eleganckim, ciemnym podjeździe, a po kilku sezonach otrzymał nawierzchnię przypominającą krajobraz po wybuchu w młynie. Ten charakterystyczny biały nalot powstaje na skutek migracji wodorotlenku wapnia Ca(OH) z wnętrza betonu na jego powierzchnię, gdzie pod wpływem dwutlenku węgla  przekształca się w nierozpuszczalny w wodzie węglan wapnia . Choć producenci kostki zapewniają, że to naturalne dojrzewanie materiału, mało kto ma ochotę czekać latami, aż przyroda sama rozwiąże problem, podczas gdy sąsiad z naprzeciwka zerka z nieskrywaną satysfakcją na Wasze architektoniczne zmagania.

Myślałeś, że po pięciu latach Twój beton osiągnął dojrzałość emerytalną i święty spokój? Nic z tego. Betonu nie interesuje staż użytkowania, ponieważ wilgoć i tak zawsze znajdzie drogę do jego wnętrza.

Dlaczego właśnie w tym roku jest tyle wykwitów na starym najeździe?

Wielu inwestorów przeciera oczy ze zdumienia, widząc potężne białe plamy na podjeździe mającym pięć, a nawet dziesięć lat. Odpowiedź leży w przebiegu minionej zimy, która serwowała ciągłe skoki temperatur i zamrażanie betonu w dzień oraz rozmarzanie w nocy, lub odwrotnie. Zjawisko to doprowadziło do rozszerzania się mikroporów w strukturyzowanym betonie, tworząc idealne autostrady dla wody podsiąkającej z podbudowy.

Dodatkowym katalizatorem jest sól drogowa oraz chlorek wapnia stosowane do odśnieżania. Solenie nawierzchni penetruje głębokie warstwy kostki brukowej, wchodzi w reakcję z uśpionymi dotąd minerałami i wywołuje potężne ciśnienie krystalizacyjne. W efektowny sposób wypycha to uśpiony wapń wprost na zewnętrzne lico kostki. Jeśli dodamy do tego podbudowę zatrzymującą wilgoć lub nieszczelną rynnę, stary beton otrzymuje drugą młodość w najmniej pożądanym wydaniu.

Wojna z wykwitam, czyli jak usunąć plamy i nie zwariować?

Pierwszym odruchem większości z nas jest złapanie za lancę myjki ciśnieniowej i punktowe zaatakowanie plamy strumieniem wody. Choć na mokro efekt powala na kolana, po wyschnięciu odkrywamy, że zamiast wykwitu mamy teraz idealnie czysty, biały okrąg na tle zakurzonego podjazdu. Agresywna woda wypłukuje bowiem patynę i brud z danego miejsca, tworząc plamę odznaczającą się od reszty otoczenia.

Najbardziej cierpliwi mogą postawić na metodę naturalną, ponieważ węglan wapnia pod wpływem opadów atmosferycznych i ciągłej obecności dwutlenku węgla powoli przekształca się w wodorowęglan wapnia, który bez śladu spłukuje się z deszczem w ciągu ... od roku do trzech lat.

Jeśli jednak czas goni, rozwiązaniem jest szorowanie ręczne przy użyciu dedykowanych preparatów kwasowych na bazie kwasu chlorowodorowego lub mrówkowego. Zawsze należy używać wyłącznie twardych szczotek z włosiem nylonowym, pamiętając, że stalowe szczotki druciane pozostawiają drobiny metalu, które błyskawicznie zamienią białe plamy w rdzawopomarańczowy koszmar.

W przypadku myjki ciśnieniowej jedynym słusznym wyborem jest obrotowa nakładka talerzowa typu Patio Cleaner, która czyści nawierzchnię równomiernie na całej szerokości. Po zakończonym czyszczeniu i całkowitym wyschnięciu kostki warto zastosować impregnację hydrofobową, która głęboko zamyka pory betonu i ostatecznie odcina wilgoci drogę ucieczki. Przy tej szczotce pamiętać warto, że dobieramy ją do stosownego ciśnienia myjki, bo inaczej "uborsuczymy" się jak dzikus w lesie. 

autor PK